วันพฤหัสบดีที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2555

นิด้านิดาก




ข้าวชาวนา

ไม่มีข้าว  ที่หล่น  มาจากฟ้า
ไม่มีปลา  ไม่มา  จากในหนอง
เทวดา  แก่เฒ่า  เจ้าลำพอง
เที่ยวป่าวร้อง  หยามเหยียด เราชาวนา

ชาวนาไทย  ยิ่งทำ  ยิ่งเป็นหนี้
ทำทั้งปี     ไม่มี  วันเงยหน้า
เฝ้าลำบาก  ตรากตรำ กับงานนา
ถูกตราหน้า  ให้ช้ำ  ระกำใจ

ปลูกข้าวมา  เลี้ยงคน  จนอ่อนล้า
พอโตมา  มันด่า  ห่ายัดไส้
มีปัญญา  เพราะข้าว ที่กินไป
มึงโตใหญ่  ก็เพราะ  ข้าวของกู

ไม่สำนึก  บุญคุณ  คนเลี้ยงมา
แม้หมูหมา  ใครเลี้ยง  มันก็รู้
มันเห่าให้  ตอบแทน  พระคุณกู
แต่พวกสู  โตใหญ่ แล้วทำลาย

มีวิชา  ความรู้  อดสูนัก
มึงรู้จัก  แต่ทาง ที่ฉิบหาย
ใช้ความรู้  ของมึง  เพื่อพวกใคร
กูอยากจับ มึงไป ไว้ไถนา

กูไม่สน  นิด้า หรือนิดาก
มึงมันกลาก รู้ไว้  พวกใจหมา
มึงมันเก่ง  รังแก  แต่ชาวนา
 ไร้ศักดิ์ศรี ไร้คุณค่า  หน้าไม่อาย 

video

ชีวิตชาวนา คำร้อง-ทำนอง กังวาล ทองเนตร
ลิขสิทธิ์และเจ้าของผลงานทั้งหมดเพียงผู้เดียว

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

หมายเหตุ: มีเพียงสมาชิกของบล็อกนี้เท่านั้นที่สามารถแสดงความคิดเห็น