กวีศิลป์93

ฝากลายเสือ

สถานะ ทางสังคม  เราไม่มี

พูดกี่ที ก็ไม่  มีคนเหลียว

อ้าปากร้อง  ถึงหู  ก็แล้วเชียว

ยังแดเดียว  ยังสิ้น  คนใยดี

จะกู่ร้อง  ก้องดัง  ให้ฟังว่า

คนอย่างข้า  แม้ใคร  เบือนหน้าหนี

ไม่เคยขอ  ข้าวใคร  กินซักที

ชั่วชีวี  ไม่มี  ที่แบมือ

แม้ไร้ยศ อดศักดิ์  เป็นหลักพึ่ง

ไม่คำนึง แม้ใคร  ไม่นับถือ

จะฝ่าฟัน ให้สวรรค์ มันร่ำลือ

ว่าตัวข้า  นี้คือ  โคตรคนจริง

สถานะ  สังคม  แม้ต่ำต้อย

ก็ไม่ถอย  ยอมแพ้ แน่ทุกสิ่ง

ตราบร่างกาย  ของข้า  ยังไหวติง

จะยืนหยัด  ความจริง  ให้คนลือ

จะไม่น้อม  ค้อมตัว  กราบผู้ใด

จะไม่ก้ม  หัวให้  พวกกระสือ

จะปักหลัก  ยืนยัน  ด้วยสองมือ

จะไม่แย่ง  ไม่ยื้อ  กับผู้ใด

จะเมตตา  ผู้คน  ที่อ่อนด้อย

จะเฝ้าคอย  ยื่นมือ   เป็นสื่อให้

ผู้อ่อนแอ  ข้านี้  ไม่ทำลาย

ผู้ยิ่งใหญ่  ข้านี้  มิยำเกรง

จะปกป้อง  รักษา ซึ่งศักดิ์ศรี

หากว่ามี  ไพรี มาข่มเหง

จะสู้กัน  ให้มัน  เลือดละเลง

จะไม่เกรง ไม่หวั่น  มันผู้ใด

จะยอมตาย  ภายใต้  ความถูกต้อง

นามของกู  คือก้อง  ขอบอกไว้

ไม่ยอมรับ  อำนาจ เถื่อนถ่อยใด

จะไว้ลาย  ชาติเชื้อ เสือนักเลง

เกลียดคนโกหก -สายัณห์ สัญญา ขับร้อง

แน่จริงเข้ามาดิ..มาดิๆๆๆ

กวีศิลป์92

เส้นขนาน

ถ้าเส้นทาง  หัวใจ  ขาดสะบั้น

ก็อย่าฝัน  ถึงกัน  เลยคนสวย

แม้ไม่รัก  อย่าหลอก  ให้งงงวย

หลอกให้พี่    ใจป่วย   ทรมาน

จะคบกัน  สำคัญ  อยู่ทีใจ

ขออย่าได้  มีใจ  ใฝ่ประหาร

จะคบกัน  ดูใจ  ให้นานนาน

มันป่วยการ  หากแสร้ง  มาหลอกลวง

ถ้าเส้นทาง  หัวใจ ไม่บรรจบ

ขืนยังคบ  คงพบ  เจ็บใหญ่หลวง

ถ้าเส้นทาง  หัวใจ  เธอยังกลวง

ก็อย่าลวง  หลอกกัน  เลยคนดี

เมื่อทางใจ  เราเป็น  เส้นขนาน

ไม่มีวัน  ที่มัน  จะถึงที่

จากกันไป อย่าได้  มาใยดี

ฉันขอมี  เส้นทาง  สร้างฉันเอง

ฉันเฝ้าหวัง  ปลายทาง  ดังที่หมาย

คงจะไม่  มีใคร  มาข่มเหง

ฉันขอตาย  กับทาง  ที่เลือกเอง

จะวังเวง  เปล่าเปลี่ยว  ไม่เกี่ยวเธอ

ต่อนี้ไป  ขอให้  เธอมีสุข

อย่าได้ทุกข์ ให้มี  สุขเสมอ

ที่ผ่านมา  ถือว่า เป็นฝันเบลอ

สุขเถิดเธอ  ต่างคน  ก็ต่างไป

พอหรือยัง - สายัณห์ สัญญา ขับร้อง

กวีศิลป์91

ดอกไม้กับแจกัน

ฤาโลกสร้าง  สองเรา   อยู่คู่กัน

เธอดอกไม้  ฉันแจกัน  คู่กันได้

ฤาสองเรา  เป็นเพียง  สิ่งปลอบใจ

ที่เขาจัด  เรียงไว้  ไร้ราคา

ฤาเราเป็น  แค่เพียง ของประดับ

ใครมีทรัพย์  ก็เพียง  แค่ซื้อหา

ฤาเราสอง   เป็นของ ภาพมายา

มีราคา  เพียงแค่ ประเดี๋ยวใจ

ยามต้องการ  ยกเรา  มาประดับ

งานเสร็จสรรพ  หามี  ความหมายไม่

ทิ้งเราเหี่ยว  เราแห้ง  กรอบแดงไป

หามีใจ  รักจริง แค่สิ่งลวง

เขาใช้เรา  เป็นเพียง ภาพลวงล่อ

ช่วยเขาสาน  เขาก่อ ไม่แหนหวง

เขาใช้เรา  แลกรัก  ฝากคำลวง

เขาไม่แหน  ไม่หวง  ห่วงเราจริง

พอได้รัก  สมใจ  เราไร้ค่า

ไร้ราคา ไม่ยอม  มาสุงสิง

เป็นแค่ดอก  ไม้แห้ง  ไม่ไหวติง

ปล่อยให้เรา  ตายนิ่ง  อยู่คู่กัน

ครวญถึงน้อง สายัณห์ สัญญาขับร้อง

น้องก้องทำ

กวีศิลป์90

ชาชิน

ไม่เป็นไร  หรอกน้อง  พี่ก้องว่า

เจ็บอีกครา  พี่คง  จะทนไหว

เจ็บมาแล้ว  หลายครา  ยังไม่ตาย

เจ็บอีกหน  เป็นไร นะคนดี

เชิญเธอมา หลอกซ้ำ  ให้หนำจิต

ถ้าไม่ตาย  อย่าคิด  อย่าด่วนหนี

ตราบที่ลม หายใจ  พี่ยังมี

เชิญคนดี  ย่ำยี  ให้สมใจ

หัวใจพี่ แม้มัน  แค่ก้อนเนื้อ

โดนทาเกลือ โดนกรีด  ยังทนไหว

จะฝีนกล้ำ  เพื่ออยู่ ดูเธอตาย

อยากเห็นฉาก  สุดท้าย  ชีวิตเธอ

คนที่หยิ่ง  จองหอง  แลพองขน

ทนงตน  ย่ำคน  อยู่เสมอ

ใช้ความสวย  ความหวาน  หว่านปรนเปรอ

เธอคงเจ็บ  จนเพ้อ เข้าสักวัน

ยามชรา  หน้าเหี่ยว  ใครเกี่ยวดอง

ใครจะมอง  เมื่อเธอ ถึงวันนั้น

ไร้ความดี  ไร้ค่า  น่าเกี่ยวพัน

เธอจะเสก  จะสรร กันอย่างไร

เปรียบเหมือนแกง  ยามเน่า ก็ไร้ค่า

สิ้นราคา  หาใคร  สนใจไม่

เทียวไล่แจก คงมี  แต่หนีไป

แม้เฉียดใกล้ เขาคง ไม่อยากมอง

หลอกเถิดน้อง  หลอกพี่  อีกสักครั้ง

อย่าหยุดยั้ง แบ่งใจ  ให้เป็นสอง

พี่เตรียมใจ  รับมือ  ด้วยลำพอง

ขอเชิญน้อง  หลอกพี่  อีกซักครา

เกลียดคนตาหวาน พี่เป้า สายัณห์ สัญญา

กวีศิลป์89

เลือดเย็น

พี่เจ็บปวด ชอกช้ำ  อย่างแสนสา

ซมซานมา อ่อนล้า  ท่าไม่ไหว

เธอยื่นมือ เข้ามา รักษาใจ

พี่ยื่นใจ  ตอบให้ ด้วยเชื่อคำ

พี่เจ็บปวด ชอกช้ำ รำกำจิต

เธอยื่นมิตร  ไมตรี ตอนพี่ช้ำ

เธอปลอบโยน คำหวาน แสนล้านคำ

พี่กลืนกล้ำ ยังหาย  คลายรำเค็ญ

เมื่อพี่พอ  ยืนได้  หายบาดเจ็บ

เธอก็เหน็บ ก็แนม เรื่องเน่าเหม็น

ความในใจ  ครั้งเก่า เล่าประเด็น

เธอทั้งบีบ  ทั้งเค้น มันออกมา

คิดว่าเจอ แม่พระ  ผู้อารี

คิดว่าเจอ คนดี มารักษา

พอได้ใจ  พี่ไป  กลับเย็นชา

ปล่อยธาตแท้  ออกมา น่าเศร้าใจ

เธอยื่นมือ  รับฉัน  เพื่อมาฆ่า

วางทีท่า  ดูดี  น่าเลื่อมใส

เราก็เซ่อ เชื่อเธอ  สนิทใจ

ผลสุดท้าย  ต้องตาย  ในมือเธอ

ยื่นแก้วน้ำ  ยามที่  เราอ่อนล้า

ส่งยิ้มมา จนใจ เราพลั้งเผลอ

รับน้ำใจ  มาดื่ม จากมือเธอ

ซื่อจนเซ่อ  ถูกเธอ หลอกฆ่าเรา

กวีศิลป์88

คุณค่า

เงินนั่นหรือ  ที่แท้  คือกระดาษ

เอาสีวาด  ประกาศ  ให้มีค่า

ต่างจากข้าว  ที่มา  จากชาวนา

มีคุณค่า   ไม่ให้  ใครรับรอง

ใครได้กิน  เข้าไป  ก็อิ่มหนำ

มีสุขล้ำ  ถ้วนหน้า  ทั่วทั้งผอง

มีคุณค่า  ยิ่งกว่า  เงินและทอง

ทั้งอิ่มท้อง  โตใหญ่  ได้ปัญญา

ไม่ต้องมี  อีช้อย  มาคอยรำ

ข้าวทุกคำ  ก็ยัง  มีคุณค่า

ไม่ต้องให้  หอยเชลล์  มาชักพา

ก็ยังมี   คุณค่า  ด้วยตัวเอง

ไม่ต้องมี  กฎหมาย  มาบังคับ

ไม่ต้องโขลก  ต้องสับ  ต้องข่มเหง

ข้าวชาวนา  มีค่า  ด้วยตัวเอง

อย่าอวดเก่ง  ข่มเหง  เราชาวนา

ชีวิตชาวนา คำร้อง-ทำนอง-ขับร้อง โดยกังวาล ทองเนตร

กวีศิลป์87

ถูกทิ้ง

เมื่อก่อนนั้น  ตัวฉัน  เคยมีค่า

เธอเฝ้าหา  เสื้อผ้า  มาสวมใส่

ตัวไหนเก๋ ตัวไหนดี  เธอใส่ใจ

คอยสวมให้  ประดับไว้ ในร้านเธอ

พอเก่ามา  แขนขา  ของฉันหัก

เธอหมดรัก ไม่มี   ข้อเสนอ

เธอทิ้งฉัน  ไร้ค่า ไกลตาเธอ

ยามพบเจอ  หางตา  ไม่มามอง

ฉันผุกร่อน  ไปตาม  กาลเวลา

อนิจจา  เธอมอง ว่าสยอง

ไม่อยากใกล้ คลื่นไส้ แลขนพอง

ทิ้งฉันกอง  ไร้ค่า  ลับตาคน

ดอกไม้กับก้อนอิฐ เสรี รุ่งสว่าง

กวีศิลป์86

แล้งน้ำใจ

ใจเธอนั้น  มันแล้ง  จนแห้งขอด

คงไม่รอด  หากใคร  ได้อยู่ใกล้

ยามหิวน้ำ  หิวข้าว  ต้องอดตาย

เพราะน้ำใจ  จากเธอ  นั้นไม่มี

ใจเธอแล้ง  ยิ่งกว่า  ทะเลทราย

ขืนคบไป    เสียดาย  น้ำใจพี่

เพียงหนึ่งหยด  น้ำใจ  เธอไม่มี

แล้งสิ้นดี   ตัวพี่  นี้ขอลา

แล้งน้ำใจ สายัณห์ สัญญา ขับร้อง กังวาล ทองเตร   ตัดต่อกราฟฟิค

กวีศิลป์85

รำพัน

ไม่มีหรอก มนุษย์ จะเท่าเทียม

ไม่มีเงิน จงเจียม เงาหัวไว้ 

อย่าสะเออะ เสนอหน้า พูดกับใคร 

ขืนพูดไป เขาก็ ไม่รับฟัง 

อย่าร้องหา เมตตา จากสวรรค์ 

จะไม่มี วันนั้น ดั่งที่หวัง 

เสรีภาพ เป็นแค่ เสรีพัง 

พูดกี่ครั้ง ฉันยัง บอกไม่มี 

ไม่มีหรอก พระเจ้า ที่บนฟ้า

มีแต่เอง กับข้า บนโลกนี้

เลิกกดขี่ ข่มเหง กันเสียที

เลิกราวี ตามล้าง เลือดละเลง

เองก็คน ข้าก็คน คนเหมือนกัน

เลิกแบ่งพวก แบ่งชั้น เลิกข่มเหง

อยู่ร่วมกัน ได้ไหม ข้ากับเอง

เลิกบรรเลง เพลงปืน ยื่นความตาย

เองกับข้า ลอดมา จากช่องคลอด

ควรสวมกอด คอกัน สัมพันธ์หมาย

เลิกเสียที ขี้ข้า หรือเจ้านาย

เองก็ตาย ข้าก็ตาย ตายคือกัน

                 

กูไม่มีความเห็น

กวีศิลป์84

เงินคือพระเจ้า

จะสูงต่ำ  ดำขาว  ไม่สำคัญ

แค่มีเงิน  เท่านั้น  ก็ใช้ได้

อายุราว  คราวพ่อ  ไม่เป็นไร

แก่จะตาย  ขอให้   พี่มีเงิน

จะทรงโต  ทรงใหญ่  มีชื่อเสียง

แก่แค่ไหน  ไม่เกี่ยง  น้องสรรเสริญ

น้องพลีให้  หมดใจ  ถ้ามีเงิน

พี่จะเพลิน  ชมน้อง  จนต้องตาย

กวีศิลป์83

วิปริต

มองเห็นบัว  เบ่งบาน  อยู่กลางฟ้า

มองเห็นปลา  แหวกว่าย  บนโขดหิน

มองเห็นนก  บินร่อน  ในวาริน

มองเห็นเต่า  เหินบิน  กลางนภา

หรือว่าตา  ของเรา ผิดพลาดไป

เห็นอะไร  ผิดเพี้ยน  อยู่ตรงหน้า

ธรรมดา  เจ้าเต่า  จะคลานมา

นี่กลับเหิน  เวหา  ท้าหมู่ดาว

นกอะไร  บินได้  ในสายชล

สัปดน บัวบาน กลางเวหาว

เกิดอะไร  กันขึ้น  กับโลกเรา

หรือถึงคราว  โลกดับ หายลับไป