ถามใจเธอ

ถามใจเธอ พร้อมหรือยัง

จะเอาเงิน  ใส่พาน สักสามแสน

ไปแต่งแฟน ชื่ออุ๊ จะได้ไหม

จะไปขอ กับพ่อ แม่ขวัญใจ

จะยกให้ ตัวพี่  บ้างไหมเออ

จะซื้อสร้อย ใส่คอ ซักหนึ่งเส้น

แล้วตามใจ เนื้อเย็น  ที่เสนอ

จะพาไป อยู่บ้าน ต่างอำเภอ

พร้อมไหมเออ คนดี พี่ถามใจ

จะซื้อรถ คนใหม่ ให้เจ้าขับ

แม้ว่าเธอ ตอบรับ พี่วันไหน

จะเร่งคืน เร่งวัน แม่ขวัญใจ

พี่จะไป สู่ขอ ในทันใด

จะพาเธอ ออกงาน ทิ้งบ้านนี้

แล้วไปอยู่ บ้านพี่  ที่สร้างไว้

ให้เธอเป็น ดวงดาว ประดับใจ

ส่วนพี่ชาย จะเป็น คนเฝ้ามอง

จะทำมา หากิน ตามความรู้

ไม่ให้ใคร ลบหลู่ หรือแตะต้อง

จะให้เป็น ภรรยา ตามทำนอง

แล้วมีลูก กับพี่ก้อง ซักสามคน

จะให้เธอ ตั้งชื่อ ลูกของเรา

ชื่อข้าวเหนียว ชื่อข้าวจ้าว ตามเหตุผล

จะรักลูก รักเมีย ทุกทุกคน

จะไม่บ่น ตบตี ให้ขุ่นเคือง

ทุกค่ำเช้า จะคอย เฝ้าถนอม

จะดมดอม ไม่ให้ ใครหาเรื่อง

รักพี่ไหม คนดี อย่าค้อนเคือง

อย่าหลบเรื่อง เดี๋ยวพี่ จะแก่ไป

ในวันนี้ ตัวพี่ ยังปึ๋งปั๋ง

เตะปิ๊บดัง ได้ยิน ทั่วไกลใกล้

จะปีนเขา ลงห้วย ก็สมใจ

จะปีนป่าย เขาน้อง ให้ท้องกลม

จะไม่ให้ คนดี มีฉุนเฉียว

จะรักเดียว ใจเดียว ไม่ขื่นขม

ก็พี่เลือก ตัวเธอ มาชื่นชม

จะไม่ให้  เอวกลม เสียน้ำตา

จะลงหลัก ปักฐาน ที่บ้านนั้น

เป็นบ้านเธอ บ้านฉัน สมดังว่า

พี่พร้อมแล้ว แก้วใจ กัลยา

บอกพี่มา เธอพร้อม แล้วหรือยัง

ความในใจ

ความจริงในใจ

พูดด้วยใจ แม้มัน ไม่ได้ผล

พี่จะทน รอไป ไม่ไหวหวั่น

จะสิบปี ยี่สิบปี ยังมีวัน

พี่จะรอ วันนั้น นะคนดี

จะไม่เปลี่ยน ให้เงิน มาพูดแทน

เพราะพี่หวง พี่แหน เธอเหลือที่

พี่รักเธอ รักเดียว จ้ะคนดี

จะสิบปี ยี่สิบปี พี่จะคอย

ถ้าใช้เงิน ฟาดหัว ซักสามแสน

คงมีสาว วิ่งแจ้น มาไม่น้อย

หนึ่งในนั้น อาจมี แม่เนื้อกลอย

แต่ความสุข พี่คงน้อย เพราะใช้เงิน

พี่อยากได้ ขวัญใจ ทั้งชีวิต

มาชี้ถูก ชี้ผิด ไม่ขวยเขิน

พี่จึงไม่ เคยคิด จะใช้เงิน

เพราะบังเอิญ ตัวพี่ มีหัวใจ

พี่ยกเธอ ขึ้นสู่ บรรลังภ์ทอง

ทั้งสี่ห้อง หัวใจ พี่ยกให้

อยากให้เธอ ดูแล สี่ห้องใจ

เจ็บแค่ไหน จะสู้ จะอดทน

จะพิสูจน์ ให้เธอ ได้มองเห็น

ว่าพี่ไม่ ซ่อนเร้น หลบล่องหน

พี่รักเธอ คนเดียว แม่หน้ามน

พี่จะทน ให้เธอ พิสูจน์ใจ

เพียงสามเดือน  ที่เธอ รู้ความจริง

มีหลายสิ่ง ที่ใจ ฉันซ่อนไว้

ฉันจะให้  เวลา พิสูจน์ใจ

ไม่เร่งรัด ทรามวัย ให้เสียความ

จะให้เธอ รักพี่  หมดหัวใจ

จะไม่ให้ หัวใจ มีขวากหนาม

จะรอเธอ ต่อไป แม่คนงาม

ขอเพียงเธอ อย่าข้าม มองผ่านเลย

พี่อยากตาย ภายใต้  อกคนรัก

ได้แนบนอน หนุนตัก อย่างเปิดเผย

บอกใครว่า เมียข้า คือทรามเชย

ได้กกเกย นอนกอด พร่ำพรอดกัน

เธอก็คือ เป้าหมาย ชีวิตพี่

ขอคนดี อย่าได้ คิดเดียดฉัน

ให้เวลา หัวใจ พิสูจน์กัน

จะกี่คืน  กี่วัน พี่จะรอ

จะรอเธอ มานั่ง อยู่ตรงหน้า

เอ่ยวาจา ให้พี่ รีบไปขอ

พี่จะไป ทันที ไม่รั้งรอ

ตกแต่งน้อง เข้าหอ จนวันตาย

วงโคจรชีวิต

หนึ่งชีวิตที่เราเกิดมา

มันมีหลายสิ่งหลายอย่าง

ที่ผ่านเข้ามาในเส้นทางชีวิตของเรา

ทั้งที่โดยตั้งใจ และไม่ได้ตั้งใจ

ทั้งแง่บวกและแง่ลบ ทั้งที่น่าจดจำ และไม่น่าจดจำ

แต่ละคน แต่ละชีวิตมักจะมีเส้นวงโคจรเป็นของตนเอง

และในเส้นวงโคจรนี้ ก็มักจะมีบางช่วง

บางจังหวะโคจร ที่เส้นวงโคจรของเรา

ไปตัดกับเส้นวงโคจรของผู้อื่นด้วย

มันทำให้เรา ได้พบ ได้รู้ ได้เจอ

กับเจ้าของวงโคจรที่บังเอิญ

มาตัดมาทับเส้นกับเรา

มันทำให้เราได้รู้จักกัน

เป็นเพื่อนกัน

ได้รักกัน

หรือ

แม้แต่

เป็นศัตรูกัน

ก้ขึ้นอยู่กับจังหวะชีวิตเส้นวงโคจรนี้เอง

หลายคนผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

หลายคนก็ใช้วงโคจรชีวิต

วงเดียวกันเลยก็มี

หลายคนก็มีวงจรชีวิต

เป็นเส้นขนานกันตลอดไป

ไม่มีโอกาสได้มีจุดตัดร่วมกันเลย

แค่มองเห็นกัน

พูดคุยกัน 

เดินไปด้วยกัน

แต่ไม่มีจุดเชื่อมต่อกันเลยตลอดชีวิต

บางครั้ง

ชีวิตเราก็เป็นอย่างนี้

คนที่รักกันปานจะกลืนกิน

แต่ตลอดเส้นทางชีวิต

กับเป็นได้แค่เพียงเพื่อนร่วมทางเดิน

ที่ต่างคนต่างเดินในเส้นทางของตัวเอง

ที่ขนานกันไปตลอดทาง

ทั้งที่อยากจะมีจุดตัดร่วมกัน

แต่บางคู่

ที่เกือบจะมีเส้นวงโคจร

เป็นเส้นเดียวกัน

ตลอดระยะเวลาการเดินทาง

มันทับกัน เบียดกัน

ชนกัน 

จนแต่ละฝ่ายรู้สึกว่า

มันอึดอัดกับเส้นทางชีวิตนี้

อยากจะแยกเส้นวงโคจร

ออกจากกัน

เพื่อที่แต่ละฝ่ายจะได้มีวิถีก้าวเดิน

เป็นของตัวเองอย่างเป็นอิสระ

แต่กลับทำเช่นนั้นไม่ได้

อะไรกันแน่ที่ทำให้วงโคจรชีวิต

ของคนเราต้องเป็นเช่นนั้น

แรงบุญ หรือว่า แรงกรรมกันแน่

หรือว่าชะตาชีวิตของคนเรา

มีผู้ที่ลิขิตเส้นทางเดินให้กับเราเอาไว้แล้วกระนั้นหรือ

ถ้าเป็นอย่างนั้น

มันก็ชั่งไม่ยุติธรรมเอาเสียเลยกับมนุษย์อย่างเรา

ที่เกิดมาเป็นเพียงตัวละคร

ที่เขากำหนดบทบาท

กำหนดเส้นทางเอาไว้แล้ว

เรามีหน้าที่แค่มารับ มาสวมตำแหน่ง

และเดินไปตามบทบาทที่เขากำหนดไว้เท่านั้นเอง

มันชั่งไม่ยุติธรรมเลย

ที่ชีวิตเราเป็นเพียงของเล่น

ให้ผู้อื่นบงการ ลิขิตเส้นทาง

ไม่ยุติธรรมเลยจริงๆ

ราคารักฉัน

เพื่อนทั้งหลาย

จะมีความเจ็บปวดใดเทียมเทียบได้

กับความเจ็บปวดที่ถูกคนที่เรารัก เมินเฉย

เย็นชาใสเรา ไม่มีอีกแล้ว

ทั้งที่เราทุ่มเท ความรัก เฝ้าทนุถนอม

เหมือนไข่ในหินก็มิปาน

แต่ผลตอบรับที่ได้

เขากลับมองความรักความห่วงใยจากเรา เป็นสิ่งไร้สาระ

ความรักจากใจเรา

มันมีค่าเพียงแค่สิ่งรบกวน สิ่งกวนใจ ของเธอเท่านั้นเอง

ความเย็นชาเช่นนี้

มันเจ็บปวดยิ่งกว่าคมมีดมากรีดเฉือนเนื้อเสียอีก

เมื่อเธอตีค่ารักเราเป็นแค่ เม็ดกรวดทราย

ก็ไม่มีเหตุผลใดที่เราจะต้องฝืนทนอยู่อีกต่อไป

ให้เธอเหยียบย่ำ

ศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายยังมีค่า

ความรักของฉันยังมีความหมาย

ฉันคิดว่า น่าจะมีหลายนางต้องการมัน

ฉันจะเก็บรักนั้นไว้

สำหรับคนที่เห็นค่ามัน

ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาชี้หน้าด่าทอว่า

ฉันเป็นตัวรำคาญอีกต่อไป

ฉันจะปิดการติดต่อกับเธอทุกช่องทาง

ทั้งโทรศัพท์ ช่องทางสื่อสารอื่น และเมล์

ฉันจะยุติมัน

รวมทั้งฉันจะปิดประตูหัวใจ

ใส่กุญแจล็อคตายไว้

ไม่ให้เธอได้เดินเหยียบย่างเข้ามาทำร้ายจิตใจฉันได้อีก

รักของฉันนั้นมีค่า

ถ้าเธอเห็นว่าน่ารำคาญ

ฉันก็อยากฝากบอกกับเธอว่า

ถ้าเธอหวังแต่ได้

อีกหน่อยข้างกายเธอจะไม่เหลือใครอีกเลย

ถึงวันนั้นเธอจะคิดถึงฉัน

มองเห็นค่าความรักจากฉัน

ที่ฉันเคยมอบให้เธอ

ฉันรักเธอเสมอคนดี

แต่ความรักอันนั้น

เธอได้ทำลายมัน

เหยียบย่ำมัน

จนหมดค่า หมดความหมายเสียแล้ว

จากนี้ไป ฉันจะเก็บเศษรักที่เธอขว้างทิ้ง

รอเวลาให้มันสมานตัวกัน

ถึงแม้จะนานแสนนาน ฉันก็จะอดทน

เพื่อนำรักกลับมาสู่ใจฉันอีกครั้ง

และมอบมันไว้ กับคนที่เห็นค่ามัน

พร้อมจะดูแลมันตลอดไป

ฉันจะรอวันนั้น

แม้จะนานแสนนานก็ตาม

พยอมบ้านนา

สายัณห์ สัญญาขัร้อง

มิวสิควีดีโอโดย คุณ https://www.youtube.com/user/jan1981kora